اشراق

گاه مانند يک پرانتز مي شويم، بي آن که چيزي درون مان باشد.

و گاه چون )( که حتي چيزي در درون مان نمي تواند باشد

و اين گاه همان حکايت عشق ما انسان هاست

و معنويت درون مان

و چه کسي بيهوده تر از )( ديده است؟

زماني که از عشق و معنا تهي مي گرديم....